فناوری

بررسی هواوی پی ۴۰ پرو

پی 40 پرو، جدیدترین پرچم‌دار هواوی با سخت‌افزار فوق‌العاده، بالاخره وارد ایران شد؛ پرچم‌داری که ادعا می‌کند بدون گوگل هم می‌توان زندگی کرد! ما هم در زومیت می‌خواهیم با بررسی هواوی P40 Pro، درستی این ادعا را بسنجیم.

نه‌تنها عکاسان موبایلی، بلکه تمام کسانی که به عکاسی با گوشی خود علاقه‌مندند، همیشه منتظر کنفرانس جهانی موبایل هستند تا هواوی از جدیدترین اعضای سری دوربین‌محور P پرده بردارد. این سری اولین‌بار در سال ۲۰۱۲ با مدل Ascend P1 و به‌عنوان خانواده‌ای از گوشی‌های لوکس رونمایی شد و درکنار سری میت، عنوان «پرچم‌دار شرکت هواوی» را به‌دست آورد.

از سال ۲۰۱۶ و با آغاز همکاری هواوی و برند «لایکا»، کیفیت عکاسی در سری P به‌طرز چشمگیری افزایش یافت و توانست به یکی از گزینه‌های برتر برای عکاسی موبایل تبدیل شود. این روند در مدل‌های بعدی هم ادامه داشت؛ به‌طوری‌که P20 و P30 با بهبودهایی چشمگیر، هم انتخاب اول بسیاری از عکاسان موبایلی بودند و هم جزو بهترین گوشی‌های هوشمند محسوب می‌شدند.

همه‌چیز برای هواوی عالی پیش می‌رفت تا اینکه دعوای تجاری چین و آمریکا گریبان‌گیر هواوی شد و تحریم‌های اعمال‌شده جلو استفاده از سرویس‌های گوگل در گوشی‌های این شرکت را گرفت؛ به‌طوری‌که اکنون آن‌ها توسعه‌ی پلتفرم اختصاصی HMS را به‌عنوان جایگزینی برای سرویس‌های گوگل با جدیت بیشتری دنبال می‌کنند. حال یک سال بعد از معرفی «پی 30 پرو»، یکی از بهترین گوشی‌های هوشمند سال گذشته، هواوی جانشین این گوشی را با نام «پی 40 پرو» روانه‌ی بازار ساخته است؛ اما نخستین‌بار در تاریخ گوشی‌های سری P، پی ۴۰ پرو بدون سرویس‌های گوگل و با اتکا بر پلتفرم HMS ‌فروخته می‌شود.

نمایشگر تمام‌صفحه‌ی دستگاه پیش‌از هرچیز دیگری نظر را به‌خود جلب می‌کند. درست مثل یک آبشار، نمایشگر ۶٫۵۸ اینچی P40 Pro از هر چهار طرف گوشی خمیده شده و روی هر چهار لبه آمده است. فقط چهار گوشه‌ی قاب آلومینیومی هستند که مثل چهار تکه سنگ در آبشاری بزرگ، از حضور آب بی‌نصیب مانده‌اند؛ بنابراین، نمایشگر پی ۴۰ پرو نزدیک به ۹۲ درصد از کل فضای جلویی گوشی را دراختیار دارد و آن هشت‌و‌خورده‌ای درصد باقی‌مانده هم به بریدگی دوربین‌های سلفی و چهار گوشه برمی‌گردد.

مشخص نیست دقیقا چرا نمایشگر پی ۴۰ پرو روی چهار گوشی را هم نپوشانده است؛ اما حدس می‌زنیم این موضوع ارتباطی با مقاومت بدنه دستگاه دارد؛ چراکه معمولا گوشی‌ها با لبه به زمین می‌خورند و اگر نمایشگر روی لبه‌ها هم آمده بود، به‌راحتی خرد می‌شد.

در بالا سمت چپ نمایشگر، دو دوربین درون بریدگی درکنار هم قرار دارند که بخش درخور‌توجهی از نمایشگر را به خودشان اختصاص داده‌اند. درحقیقت، اگر هواوی از مکانیزم کشویی یا جهنده برای دوربین‌های سلفی استفاده می‌کرد، جلو گوشی را تماما صفحه‌نمایش آن تشکیل داده بود. روی این بریدگی علاوه‌‌بر دوربین سلفی و دوربین سنجش عمق میدان، حسگرهای مجاورت و فرستنده مادون‌قرمز قرار دارد. برخلاف حفره‌ی دایره‌ای و کوچک کهکشانی‌های سامسونگ، روزنه‌ی کپسولی‌شکل پی ۴۰ پرو به‌سادگی از خاطر نمی‌رود.

حسگر اثرانگشت هم مثل عموم گوشی‌های پرچم‌دار امروزی، در زیر نمایشگر قرار دارد. براساس ادعای هواوی، حسگر اپتیکال P40 Pro درمقایسه‌با P30 Pro، سریع‌تر عمل می‌کند و بخش بیشتری از نمایشگر می‌تواند اثرانگشت را تشخیص دهد. در طول استفاده‌مان از پی ۴۰ پرو، کاملا از سرعت و عملکرد حسگر اثرانگشت آن راضی بودیم؛ زیرا به‌محض تماس انگشت، فضای حسگر اثرانگشت روشن و در کسری از ثانیه اثرانگشت شناسایی می‌شد. به‌نظر می‌رسد دیگر به دوره‌ای رسیده‌ایم که تفاوتی بین سرعت تشخیص حسگرهای اثرانگشت زیر نمایشگر و نمونه‌های سنتی وجود ندارد.

در کمال تعجب، در پی ۴۰ پرو از چراغ LED برای تماس‌های از‌دست‌رفته و و پیغام‌ها یا اسپیکر مکالمه خبری نیست. برای پخش‌کردن صدا هنگام مکالمه، هواوی از فناوری لرزش نمایشگر در پرچم‌دار جدیدش بهره می‌برد. این فناوری باعث زیباترشدن نمای جلویی گوشی می‌شود؛ ولی از صدای استریو در هواوی P40 Pro خبری نیست و برای تماشای فیلم یا بازی، باید به تک بلندگویی اکتفا کنید که روی لبه‌ی پایینی گوشی قرار دارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.